บันทึก 29 วันจากเกาะอันดามันถึงช่างห่าย (12)

15 Jul
วันนี้น้องชายตัวน้อยของลูกได้กลับบ้านแล้ว พี่บิ๋มพี่บอยวุ่นกันน่าดู ป้านิดชวนมี้ไปช่วยดูแลความเรียบร้อย วันนี้มี้เลยโดดภารกิจดูแลอาม่าอีกวัน สงสารพ่อแม่มือใหม่ ทำอะไรไม่ค่อยคล่อง คงต้องใช้เวลาอีกหน่อย เห็นไหมลูก กว่าเด็กคนหนึ่งจะโตไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลย พ่อแม่เหนื่อยยาก อดตาหลับขับตานอนขนาดไหน แต่ก็ยังยินดีเฝ้าถนอมฟูมฟักเราด้วยความรักและความเมตตา

ไว้ลูกกลับภูเก็ตมี้จะให้ลูกไปช่วยเลี้ยงน้องบ้าง ลูกจะได้รู้ว่าตอนลูกเล็กๆ อาม่า ป๊า มี้ อีโป๋ ดูแลลูกกันอย่างไร พักเรื่องเจ้าตัวจ้อยเอาไว้ก่อนนะ มี้ขอเอาเรื่องขำๆที่ลูกเล่าให้ฟังมาเก็บไว้ในบันทึกนี้ด้วยนะ

เหตุเกิดที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตแห่งหนึ่งในช่างห่าย เด็กชาวเกาะ 4 คน มุ่งตรงไปยังชั้นวางของที่มีขนมโมจิแสนอร่อยกองอยู่จำนวนมาก จนเจ้าของร้านคลางแคลงใจว่าเด็ก 4 คนนี้จะเข้ามาขโมยของในร้านหรืออย่างไร ทันใดนั้นเด็กทั้งสี่หันขวับและเดินตรงไปยังที่ชำระเงิน เจ้าของร้านคนเดิมฉีกยิ้มกว้างแทบไม่ทัน รีบรับชำระเงินด้วยความดีใจ มี้ก็สงสัยนะว่าขนมโมจิอร่อยขนาดถูกกวาดจนเกลี้ยงชั้นเลยหรือ แหม เล่นเอาเจ้าของร้านลุ้นแทบแย่ 555+

ได้กลับบ้านแล้ว เย้! ดีใจจัง

 
หม่าม๊า-อาม่าและบิ๊ก เบนครับ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: